قبولی در JLPT چقدر طول می‌کشه؟ حقیقتی که هیچکس بهت نمی‌گه

توی گوگل سرچ می‌کنی «چقدر زمان برای JLPT» و از همه چیز پیدا می‌کنی. یکی می‌گه ۳ ماه برای N5، یکی می‌گه ۶ ماه. یکی قول N1 رو توی یه سال می‌ده. حقیقت؟ بستگی داره. ولی نه به اون معنای مبهمی که برای فرار از جواب استفاده می‌شه. بستگی داره به فاکتورهای دقیقی که می‌تونی کنترلشون کنی.

جدول صادقانه (اونی که جای دیگه پیدا نمی‌کنی)

این اعداد فرض می‌کنن مطالعه مداوم، روش مؤثر، و شروع از صفر. اگه روزی ۳۰ دقیقه با یه سیستم درست مطالعه کنی:

نکته: این زمان‌ها از صفر مطلق شروع می‌شن. اگه پایه‌ای داری، متناسب کم کن.

چرا تخمین‌های آنلاین معمولاً اشتباهن

مشکل اینه که خیلی‌ها فقط ساعت‌های «مطالعه فعال» رو حساب می‌کنن. ولی JLPT تست نمی‌کنه چقدر خوندی. تست می‌کنه چقدر نگه داشتی. و بین خوندن و نگه داشتن یه دره هست.

می‌تونی ۱۰۰ ساعت روی کانجی بگذرونی و ۵۰ تا یادت بمونه. یا می‌تونی ۵۰ ساعت با روش درست بگذرونی و ۲۰۰ تا یاد بگیری. زمان مطالعه بی‌ربطه اگه روش اشتباه باشه.

۳ فاکتوری که همه چیز رو تعیین می‌کنن

• استمرار > شدت: ۲۰ دقیقه هر روز از ۳ ساعت آخر هفته می‌زنه. همیشه.
• روش: تکرار فاصله‌دار زمان رو نصف می‌کنه. لیست‌های بی‌پایان دوبرابرش می‌کنن.
• بازخورد فوری: فوری بدونی اشتباه کردی همه چیز رو تسریع می‌کنه. فهمیدنش در امتحان دیره.

N5: اولین هدف

N5 حدود ۱۰۰ کانجی و ۸۰۰ لغت می‌خواد. زیاد به نظر می‌رسه، ولی توی ۳-۴ ماه با روزی ۳۰ دقیقه شدنیه. مانع واقعی مقدار نیست: ساختن عادته.

کسایی که N5 رو رد می‌شن معمولاً به خاطر نبود استعداد نیست. به خاطر اینه که هفته‌های اول رو تند خوندن، بعد ول کردن.

N4-N3: جهش میانی

اینجا کار جدی می‌شه. کانجی‌ها سه‌برابر می‌شن، گرامر پیچیده می‌شه، و دیگه نمی‌تونی با حافظه کوتاه‌مدت قسر در بری. یه سیستم لازمه که به جای تو کار کنه، نه علیه تو.

خیلی‌ها بین N4 و N3 گیر می‌کنن. نه چون غیرممکنه، بلکه چون روش‌های مبتدی رو برای چالش‌های میانی ادامه می‌دن.

N2-N1: ماراتن

N2 و N1 یه ورزش دیگه‌ان. حرف از ۱۰۰۰-۲۰۰۰ کانجی می‌زنیم، لغات تخصصی، گرامری که خود ژاپنی‌ها هم گاهی اشتباه می‌کنن. دیگه بحث ماه نیست، بحث ساله.

خبر خوب؟ با N2 می‌تونی توی ژاپن کار کنی، مانگا رو بدون دیکشنری بخونی، و بیشتر محتواها رو بفهمی. N1 برای کسیه که کمال می‌خواد.

کانجیدون چطور زمان رو کوتاه می‌کنه

کانجیدون از تکرار فاصله‌دار استفاده می‌کنه که هر کانجی رو دقیقاً در لحظه‌ای که داری فراموشش می‌کنی بهت نشون بده. نه یه روز زودتر (بی‌فایده)، نه یه روز دیرتر (خیلی دیر).

نتیجه؟ ساعت‌های مطالعه بیشتر بازده دارن. بیشتر نمی‌خونی، بهتر می‌خونی. و زمان‌های جدول بالا؟ واقع‌بینانه می‌شن به جای خوش‌بینانه.

نکته

جواب جهانی برای «چقدر زمان برای JLPT» وجود نداره. جواب تو وجود داره، که بستگی داره به این که چقدر مداوم هستی و روشت چقدر هوشمندانه‌ست. این دو فاکتور رو کنترل کن، و زمان کوتاه می‌شه. نادیده‌شون بگیر، و بی‌نهایت طولانی می‌شه.